Rematada a Semana Santa de Paixón, Morte e Resurrección, xa estou en disposición de confesar publicamente algo que a algunhas persoas ha sorprender: comprendo a mensaxe, letra por letra, palabra a palabra, frase por frase e mesmo...
Remato de ler Circe ou o pracer do azul e aínda aboian na miña mente a delicadeza dunha exquisita linguaxe entrelazada por volta de emocións e sentimentos pouco explorados aínda na literatura...
Acompáñame este refrán desde sempre, como tantos outros prendidos en min desde a sabedoría popular das voces familiares que a memoria foi fixando silandeiramente como flash instantáneos que decontado renacen milagrosamente...
É o galego a miña lingua de comunicación habitual e a lingua literaria de escrita poética que hoxe nos convoca e acolle neste marco cultural que vén confirmar que as barreiras lingüísticas per se non...
Hai uns dÃas un xornalista preguntábame, na miña condición de docente, se a obra de RosalÃa de Castro era comprendida pola mocidade de hoxe.A miña resposta foi unha...
Cumpriría traer hoxe para aquí tantos temas para a reflexión e a opinión! A realidade semella túzara e non quere mudar de vez, malia os titulares adiantármonos esa decadente crónica dunha morte anunciada.
Unha biografía humana constrúese paseniñamente, aniñando ilusións, acordando experiencias iniciáticas, expóndonos á dor imprevisíbel, ansiando futuros e estrañando pasados en presente.
Considérome moi afortunada por pertencer a unha xénese familiar lonxeva. Tanto que puiden convivir con tres bisavoas, dous bisavós, dous avós e dúas avoas. Acontecemento inaudito e mesmo inexplicábel ante algunhas...
Bebidos os últimos grolos do ano que xa foi -malfadado para algúns e de empodeiramento brutal para outros- e afacéndomonos ao arrecendo destas primeiras xornadas do aninovo que aínda está a se descubrir, este 2013...
Que queren que lles diga? Eu son de barrio, debo recoñecelo, do mesmo barrio de toda a vida, da mesma cidade de toda a vida. Só por iso detento a condición de CTV (Coruñesa de Toda a Vida, para os recén chegados).
Día tras día deixámonos devorar polas palabras. Unha fervenza de palabras-fel, voces-neve, atronadoras, usurpadoras, discriminadoras, intrigantes, roubadas, roucas, necias, traidoras, reguladoras, machistas, represivas, vixiantes,...
É só despois da quentura do leite da mañá que confirmas que definitivamente acordaches. A calor traspasada da cunca ás mans abrevia o frío que se presente fóra. O leite fervido, como sempre che sentenciaban...
Abrimos os enlaces que nos entregan as novas do día, aqueles titulares, subtitulares, fotos, pés de foto e columnas que, só polo feito de estaren nas páxinas que decorren a verticalidade da pantalla, converten en verdade real e...
Pouco máis de corenta e oito horas separaron recentemente o meu encontro con escritoras e escritores representativos de escenarios tan diferentes culturalmente e distantes xeograficamente como Finlandia, Cataluña, Croacia, Euskadi,...
Conforme foi avanzando a pasada lexislatura non deixaron de me acometeren sucesións de interrogantes á procura de respostas racionais onde o sentido común tomase forma.
Cando che pareza que xa non podes máis, cando se che faga insoportábel o cheiro da derrota, entón baixa até o fondo da Fraga Mesta a reunirte comigo”
Estas palabras que Val dirixe a Aurora no...
A literatura é a arte de todas as artes, coido eu, a risco de ser incomprendida ou considerada excesiva, estridente ou interesada, pois é certo que son arte e parte do territorio das letras. Cómpre explicarme mellor.
